Η ΤΡΙΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑένα σχέδιο επανίδρυσης της Ρουμανίας
Αναζήτηση

Η Τρίτη Δημοκρατία — Τόμος Α΄

Τα αίτια. Το δόγμα της επανίδρυσης.

Η Τρίτη Δημοκρατία — Τόμος Α΄

Η Τρίτη Δημοκρατία — Τόμος Α΄

PDF (A4) και EPUB — 7 €, μία φορά

Η πληρωμή γίνεται μία μόνο φορά. Στη συνέχεια λαμβάνετε κωδικό πρόσβασης που δεν λήγει: με αυτόν κατεβάζετε το PDF A4 και το EPUB όσες φορές θέλετε.

Πληρώστε 7 € και κατεβάστε

Συγγραφέας:

Περιεχόμενα

  1. ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
  2. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
  3. ΠΡΟΛΟΓΟΣ. Κυριαρχισμός: η εμφάνιση μιας λέξης, η γέννηση μιας έννοιας, η δημιουργία ενός ρεύματος
  4. ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ — Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ. Η Ρουμανία στο τέλος ενός κόσμου
  5. Κεφάλαιο 1. Τριάντα έξι χρόνια «μεταρρυθμίσεων»: ανατομία μιας υποτίμησης
    • 1.1. Μια λέξη που πέθανε: η «μεταρρύθμιση»
    • 1.2. Γιατί η λέξη «μεταρρύθμιση» δεν μπορεί πια να σωθεί
    • 1.3. Μια διάγνωση δυόμισι χιλιετιών
    • 1.4. Τι είναι η επανίδρυση
    • 1.5. Τα προηγούμενα: η επανίδρυση ως θεσμός της συνταγματικής ιστορίας
    • 1.6. Η προβλέψιμη ένσταση και η απάντησή της
  6. Κεφάλαιο 2. Το αιχμαλωτισμένο κράτος: η διάκριση των εξουσιών ως πλάσμα
    • 2.1. Το νεκρό γράμμα του ισχύοντος Συντάγματος και η ζωή υπό το κράτος του
    • 2.2. Το μέτρο των Νόμων του Πλάτωνα: οι υπηρέτες του νόμου
    • 2.3. Δεν είναι κακοί οι άνθρωποι, αλλά κακή η αρχιτεκτονική των θεσμών
    • 2.4. Η επιβεβαίωση της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης
    • 2.5. Πόσο ανώμαλη είναι η Ρουμανία: το ευρωπαϊκό μέτρο
  7. Κεφάλαιο 3. Τα τρία πρόσωπα της εξουσίας: μια ανθρωπολογική ανάγνωση του ρουμανικού κράτους
    • 3.1. Πέρα από τον Μοντεσκιέ: οι στοιχειώδεις πηγές της κυριαρχίας
    • 3.2. Τι είναι η εξουσία; Τι είναι το κράτος; — οι ορισμοί εργασίας
    • 3.3. Ο εκδημοκρατισμός της γνώσης — το τέταρτο φρένο στην εξουσία
    • 3.4. Τι απορρέει από αυτό το τρίπτυχο της εξουσίας
    • 3.5. Η μαρτυρία του χρονικού: ο εικονικός δικαστής και η γέννηση του νέου θεού
    • 3.6. Από τη «μαγική κοινωνία» στην επανίδρυση
  8. Κεφάλαιο 4. Η δοκιμασία αντοχής: η πανδημία ως εμφανιστής
    • 4.1. Τι φαίνεται όταν έρχεται ο σεισμός: η πανδημία ως δοκιμασία του κράτους
    • 4.2. Ο γιατρός του ελεύθερου ανθρώπου και ο γιατρός των δούλων: μια σελίδα από τον Πλάτωνα
    • 4.3. Το μάθημα που δεν διδαχθήκαμε
    • 4.4. Από τον εμφανιστή στη φωτογραφία που εμφανίστηκε: τι μας έδειξε η πανδημία
  9. Κεφάλαιο 5. Η οικονομία της αποκλήρωσης: πόροι, περιουσιακά στοιχεία, μισθώματα παραχώρησης, χρυσός
    • 5.1. Η απογραφή μιας σπαταλημένης κληρονομιάς
    • 5.2. Η ανατομία του μηχανισμού
    • 5.3. Η φωνή του χρονικού: πώς φαινόταν η αποκλήρωση σε ζωντανή μετάδοση
    • 5.4. Ο χρυσός και το μάθημα της ιστορίας
    • 5.5. Από την απογραφή των ζημιών στη συνταγματική αρχή
  10. Κεφάλαιο 6. Το σχολείο, το νοσοκομείο, η οικογένεια, το θυσιαστήριο: τα θεμέλια που κατέρρευσαν
    • 6.1. Οι τέσσερις πηγές
    • 6.2. Δύο κλασικές μαρτυρίες για το σχολείο
    • 6.3. Για το κλείσιμο, την ίδια στιγμή, του σχολείου και του θυσιαστηρίου
    • 6.4. Το κλείσιμο της ακτινογραφίας: το κράτος στραμμένο κατά των ίδιων του των πηγών
  11. Κεφάλαιο 7. Χρονικό μιας μάχης: η ρουμανική δικαιοσύνη ιδωμένη από μέσα
    • 7.1. Μια δήλωση συμφέροντος: από πού κοιτάζω τη δικαιοσύνη
    • 7.2. Ανατομία της κηδεμονίας: η δικαιοσύνη υπό τις υπηρεσίες πληροφοριών
    • 7.3. Ανατομία του συντεχνιασμού: η δικαιοσύνη που αρνείται να λογοδοτήσει
    • 7.4. Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές: η λύση των Νόμων, βιβλίο XII
    • 7.5. Η απόδειξη του μάρτυρα: γιατί πιστεύω, παρ’ όλα αυτά, στους δικαστές
  12. Κεφάλαιο 8. Το τέλος του κόσμου ως διάγνωση και ως ευκαιρία: από τη Δεύτερη στην Τρίτη Δημοκρατία
    • 8.1. Τι ακριβώς τελειώνει, στην πραγματικότητα, στον σημερινό κόσμο
    • 8.2. Οι σελίδες του χρονικού: το τέλος ιδωμένο σε ζωντανή μετάδοση
    • 8.3. Κυριαρχισμός και εξτρεμισμός: μια αναγκαία διευκρίνιση
    • 8.4. Το ιστορικό παράθυρο: γιατί τώρα είναι εφικτό
    • 8.5. Ο θάνατος της Δεύτερης Δημοκρατίας: 6 Δεκεμβρίου 2024
    • 8.6. Γιατί ακυρώθηκαν, στην πραγματικότητα, οι εκλογές του 2024
    • 8.7. Η ανατομία ενός νομικού θανάτου: τα επιχειρήματα του φακέλου 8069/2/2024*
    • 8.8. Η αρίθμηση των δημοκρατιών: γιατί έπεται η Τρίτη
  13. Κεφάλαιο 9. Ο Εμινέσκου, ο πνευματικός πατέρας του ρουμανικού κυριαρχισμού
    • 9.1. Για μια καινούργια λέξη και έναν παλιό πατέρα
    • 9.2. Για τους νόμους που δεν μπορούν να πηγάζουν παρά μόνο από τον λαό
    • 9.3. Για την εθνική οικονομία ως θεμέλιο της ελευθερίας
    • 9.4. Για την Εταιρεία «Carpații» — ή πώς έμοιαζε ένας κυριαρχικός «avant la lettre» υπό την παρακολούθηση των σατραπών της «αποικίας» Ρουμανία
    • 9.5. Για τη «σύμπτωση» της 28ης Ιουνίου 1883
    • 9.6. Για ό,τι μας αφήνει κληρονομιά
  14. Κεφάλαιο 10. Η οικονομική κυριαρχία στην παράδοση της ρουμανικής σκέψης — Από τον Ντιμίτριε Καντεμίρ στον Μιχαΐλ Μανοϊλέσκου
    • 10.1. Καντεμίρ και Μπαλτσέσκου: ο πλούτος της χώρας, η ελευθερία και η εθνική ενότητα
    • 10.2. Πέτρε Σ. Αουρελιάν: η εκβιομηχάνιση ως εγγύηση της ανεξαρτησίας
    • 10.3. Εμινέσκου: η εθνική αρχή και η οικονομική κυριαρχία
    • 10.4. Βίργκιλ Ματζεάρου: αλληλεξάρτηση χωρίς υποταγή
    • 10.5. Μιχαΐλ Μανοϊλέσκου: οι παραγωγικές δυνάμεις και η εθνική αυτονομία
    • 10.6. Συμπέρασμα: η κυριαρχία ως εξουσία οικονομικής απόφασης
  15. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ — Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ. «Το Σύνταγμα της Κυριαρχίας»
  16. Κεφάλαιο 11. Γιατί ολική αναθεώρηση και όχι μπαλώματα: η φιλοσοφία του σχεδίου και τα όρια της αναθεώρησης
    • 11.1. Η γένεση ενός σχεδίου αναθεώρησης
    • 11.2. Η αιτιολογική έκθεση: η επίσημη διάγνωση
    • 11.3. «Δούλοι των νόμων, για να μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι»: γιατί νόμοι και όχι πρόνοια σταλμένοι άνθρωποι
    • 11.4. Η δοκιμασία του άρθρου 152: επανίδρυση εντός των ορίων της αναθεώρησης
    • 11.5. Η μέθοδος της ανάλυσης: το κείμενο, η αιτιολογία, η σύγκριση, τα αποτελέσματα
  17. Κεφάλαιο 12. Η μάχη των γνωμοδοτήσεων: το Νομοθετικό Συμβούλιο, ανάμεσα στην αποστολή του και στη λογοκρισία της συντακτικής εξουσίας
    • 12.1. Δύο γνωμοδοτήσεις, δύο ιστορίες: 2021 και 2024
    • 12.2. Τι είναι και τι δεν είναι το Νομοθετικό Συμβούλιο
    • 12.3. Η αντίκρουση σημείο προς σημείο: οι πέντε οικογένειες επικρίσεων
    • 12.4. Το νόημα αυτής της μάχης των γνωμοδοτήσεων
  18. Κεφάλαιο 13. Ο απαραβίαστος πολίτης: τα θεμελιώδη δικαιώματα ενισχυμένα
    • 13.1. Η ισορροπία, η καλόπιστη συνεργασία και η υποχρεωτικότητα (άρθρο 1)
    • 13.2. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια απέναντι στις νέες εξουσίες (άρθρο 22)
    • 13.3. Η ατομική ελευθερία και η δίκαιη δίκη (άρθρα 21, 23, 24, 27, 28)
    • 13.4. Τα αποτελέσματα της ενότητας των δικαιωμάτων: πόσο κοστίζει και πόσο αξίζει η ελευθερία
  19. Κεφάλαιο 14. Τα κοινωνικά θεμέλια: παιδεία, υγεία, οικογένεια, ιδιοκτησία
    • 14.1. Τα συνταγματικά ποσοστά: 6% για την παιδεία, 9% για την υγεία (άρθρα 32, 34)
    • 14.2. Η ιατρική συναίνεση σε συνταγματικό επίπεδο (άρθρο 34 παρ. (4))
    • 14.3. Η οικογένεια και το παιδί (άρθρα 48, 49)
    • 14.4. Η περιουσία του πολίτη και τα μετρητά (άρθρο 44 παρ. (10))
    • 14.5. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι· η διοικητική ευθύνη (άρθρα 37, 52)
  20. Κεφάλαιο 15. Εκπροσώπηση και ευθύνη: το Κοινοβούλιο
    • 15.1. Το όριο του 1%: η αποκατεστημένη εκπροσώπηση (άρθρο 62)
    • 15.2. Η ανάκληση του βουλευτή: η εντολή υπό έλεγχο (άρθρο 70 παρ. (3))
    • 15.3. Η ασυλία περιορισμένη στην ψήφο και στη γνώμη (άρθρο 72 παρ. (3))
    • 15.4. Η λαϊκή πρωτοβουλία στη διάθεση των πολιτών (άρθρα 74, 75)
    • 15.5. Η κύρωση της κοινοβουλευτικής σιωπής: το τέλος της νομοθέτησης «εν υπνώσει» (άρθρο 75 παρ. (2))
    • 15.6. Κοινοβουλευτικοί διορισμοί και διαφάνεια (άρθρο 65)
  21. Κεφάλαιο 16. Τα ηνία της εκτελεστικής εξουσίας: ο Πρόεδρος, η Κυβέρνηση και το τέλος της διάταξης-βασιλιά
    • 16.1. Ο Πρόεδρος σε νέο πλαίσιο (άρθρα 82, 83, 94, 97, 103)
    • 16.2. Η επιβεβαίωση του Linz: οι κίνδυνοι του προεδρισμού
    • 16.3. Το τέλος της διάταξης-βασιλιά (άρθρα 108, 115)
    • 16.4. Το κράτος των αξιωμάτων με προθεσμία (άρθρο 116 παρ. (3))
  22. Κεφάλαιο 17. Ο στρατός, οι υπηρεσίες και το CSAT: η συνταγματική ρίζα της αποστρατικοποίησης (άρθρα 118–119)
    • 17.1. Γιατί εδώ, γιατί σε συνταγματικό επίπεδο
    • 17.2. Η αποστρατικοποίηση, ανυψωμένη σε συνταγματικό επίπεδο (άρθρο 118 παρ. (4))
    • 17.3. Τα ξένα στρατεύματα, η διοίκηση και το ανώτατο όριο: η στρατιωτική κυριαρχία σε τρεις παραγράφους (άρθρο 118 παρ. (5)–(7))
    • 17.4. Το ανασυγκροτημένο CSAT: η γνώση υπό εντολή (άρθρο 119 παρ. (2))
    • 17.5. Τι θα ακολουθήσει στο Κεφάλαιο 23: ο χάρτης εκ των προτέρων
  23. Κεφάλαιο 18. Η επανιδρυμένη Δικαιοσύνη: οι δικαστικοί λειτουργοί, το CSM, το Συνταγματικό Δικαστήριο
    • 18.1. «Constans et perpetua voluntas»: οι δύο ασθένειες και μία μόνο θεραπεία
    • 18.2. Οι εγγυήσεις: ο ανέγγιχτος δικαστής (άρθρα 124, 125, 126, 132)
    • 18.3. Οι εισαγγελείς βγαίνουν από το δικαστικό σώμα: δικηγόροι του κράτους (άρθρα 132–134)
    • 18.4. Η ευθύνη: το τέλος της ατιμωρησίας (άρθρα 52, 133, 134)
    • 18.5. Το Συνταγματικό Δικαστήριο: νομική νομιμοποίηση, πραγματική ισχύς (άρθρα 142, 143, 146, 147)
    • 18.6. Τα αποτελέσματα του σκέλους των δικαστικών κανόνων
  24. Κεφάλαιο 19. Το «οικονομικό» Σύνταγμα: οι πόροι του έθνους, το εθνικό συμφέρον και ο έξω κόσμος
    • 19.1. Το μίσθωμα παραχώρησης με ευρωπαϊκή άγκυρα (άρθρο 136 παρ. (4))
    • 19.2. Το κυρίαρχο συμφέρον στις διεθνείς σχέσεις (Τίτλος VI: άρθρα 148–149)
    • 19.3. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, το νόμισμα και το υπόλοιπο οικονομικό οπλοστάσιο
    • 19.4. Τα οικονομικά αποτελέσματα του Συντάγματος της Κυριαρχίας
  25. Κεφάλαιο 20. Η κάτω πολιτεία: η επανιδρυμένη τοπική αυτοδιοίκηση
    • 20.1. Η βαρονία ως μορφή διακυβέρνησης
    • 20.2. Τα τρία κλειδιά του νέου άρθρου 120
    • 20.3. Ο δήμαρχος και ο Μονταίνιος: ο άνθρωπος δεν είναι το αξίωμα
    • 20.4. Τα αποτελέσματα: η πολιτική ξαναμαθαίνεται από κάτω, από τους δήμους και τις πόλεις
  26. ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ — ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗΣ
  27. Κεφάλαιο 21. Ο Νόμος της Κυριαρχίας — ο μητρικός νόμος
    • 21.1. Η ιστορία μιας πρωτοβουλίας
    • 21.2. Η αρχιτεκτονική του νόμου: τέσσερα κεφάλαια, μία αρχή
    • 21.3. Το μάθημα που μας άφησε ο μητρικός νόμος
  28. Κεφάλαιο 22. Οι νόμοι της επανίδρυσης: οι ενότητες του νόμου-μήτρας, μία προς μία
    • 22.1. Η μέθοδος αυτού του κεφαλαίου
    • 22.2. Η ενότητα του κράτους δικαίου: ποτέ ξανά 2020 (άρθρα 1–3)
    • 22.3. Η υγειονομική ενότητα: η συναίνεση και η μη διάκριση (άρθρα 4–5)
    • 22.4. Η προστασία του ανηλίκου (άρθρο 6)
    • 22.5. Οι τροποποιήσεις του Αστικού Κώδικα: το απαραβίαστο του νου και η ιδιοκτησία που αποδίδεται (άρθρα 7–8)
    • 22.6. Οι τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας: η κύρωση χωρίς την οποία όλα μένουν λογοτεχνία (άρθρα 9–10)
    • 22.7. Η δωρεάν Επίσημη Εφημερίδα και η δικαιοδοσία επί των πλατφορμών (άρθρα 11–12)
    • 22.8. Η εκλογική ενότητα (άρθρο 13)
    • 22.9. Η πράσινη ενότητα (άρθρα 14–16)
    • 22.10. Οι οικονομικές κλειδαριές (άρθρα 17–22)
    • 22.11. Η ενότητα της εθνικής ασφάλειας: οι υπηρεσίες (άρθρα 23–29)
  29. Κεφάλαιο 23. Ο Νόμος αποστρατικοποίησης των υπηρεσιών — το κράτος στραμμένο προς τον πολίτη
    • 23.1. Η ρουμανική ανωμαλία: στρατιωτικοποιημένες υπηρεσίες σε μια πολιτική Ευρώπη
    • 23.2. Για τις καταβολές του «Συστήματος»: από την αγεντούρα της Ηγεμονίας στη σημερινή κάστα
    • 23.3. Το «Σεκουριστάν», λογαριασμένο χρόνο με τον χρόνο: η αριθμητική μιας κάστας
    • 23.4. Οι πέντε ρυθμίσεις που επιφέρει ο νόμος
    • 23.5. Ο συγκριτικός έλεγχος: η Ευρώπη των πολιτικών υπηρεσιών
    • 23.6. «Quis custodiet ipsos custodes?» Φύλακες χωρίς χρυσό: η αρχαία απαγόρευση στο θεμέλιο του νέου νόμου
    • 23.7. Η ανθρωπολογική ανάγνωση: γιατί η αποστρατικοποίηση είναι το κλειδί ολόκληρου του τριπτύχου
    • 23.8. Η αντίρρηση της ασφάλειας και η απάντησή της
  30. Κεφάλαιο 24. Ο Νόμος «Πράσινη Ρουμανία» — το δάσος ως πλούτος των γενεών
    • 24.1. Το δάσος ως συνταγματικό ζήτημα
    • 24.2. Οι τρεις απαγορεύσεις και οι κυρώσεις τους
    • 24.3. Η συγκριτική επαλήθευση — και η ένταση με το δίκαιο της ΕΕ, αντιμετωπισμένη με εντιμότητα
    • 24.4. Οι συνέπειες του νόμου για το δάσος και για τους ανθρώπους
  31. Κεφάλαιο 25. Ο Ποινικός Κώδικας και οι εκλογικοί νόμοι — κύρωση, διαφάνεια, αντιπροσώπευση
    • 25.1. Το ποινικό δίκαιο ως ultima ratio της επανίδρυσης
    • 25.2. Οι νέες ποινικοποιήσεις: ο σχολιασμένος κατάλογος
    • 25.3. Οι εκλογικοί νόμοι: η καταμέτρηση σε κοινή θέα
    • 25.4. Το νόημα ολόκληρης της ποινικής-εκλογικής δέσμης
  32. Κεφάλαιο 26. Ο Νόμος της Εθνικής Αλληλεγγύης — η φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων και περιουσιών
    • 26.1. Η πραγματική κατάσταση που επιβάλλει αυτόν τον νόμο
    • 26.2. Ο μηχανισμός: ο φόρος επί του κύκλου εργασιών των μεγάλων φορολογουμένων
    • 26.3. Ο φόρος επί των μεγάλων περιουσιών
    • 26.4. Δυόμισι αιώνες συζήτησης: οι μεγάλοι οικονομολόγοι για τη φορολόγηση της περιουσίας
    • 26.5. Υπεράκτια κοιτάσματα: το φυσικό αέριο της Μαύρης Θάλασσας πίσω στο συμβόλαιο
    • 26.6. Τα αποτελέσματα του νόμου
  33. Κεφάλαιο 27. Ο Νόμος Γεώργιος και η πρωτοβουλία για την ιατρική αμέλεια — δικαιοσύνη για τον ασθενή
    • 27.1. Ένα όνομα, όχι ένας αριθμός
    • 27.2. Τι αλλάζει ο νόμος για τον ασθενή
    • 27.3. Η ένσταση της αμυντικής ιατρικής και η απάντηση
  34. Κεφάλαιο 28. Ο Νόμος για το δημοψήφισμα και την πρωτοβουλία των πολιτών — ο θολίτης
    • 28.1. Η άμεση δημοκρατία ως νεκρός θεσμός
    • 28.2. Ο προτεινόμενος μηχανισμός: το κλειστό κύκλωμα της λαϊκής βούλησης
    • 28.3. Η συγκριτική επαλήθευση: τα συστήματα που το κάνουν αυτό εδώ και έναν αιώνα
    • 28.4. Ο εκδημοκρατισμός της γνώσης: η ανθρωπολογική ανάγνωση
    • 28.5. «Διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό»: γιατί αυτός είναι ο θολίτης
  35. ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ — ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Η επανιδρυμένη Ρουμανία
  36. Κεφάλαιο 29. Τα θεσμικά αποτελέσματα: το επανισορροπημένο κράτος
    • 29.1. Η μέθοδος: πώς μετριέται μια επανίδρυση
    • 29.2. Το αποτέλεσμα στη νομοθέτηση: από τον πληθωρισμό στην αυστηρότητα
    • 29.3. Το αποτέλεσμα στην ισορροπία των εξουσιών: το τέλος του διαρκούς αγώνα
    • 29.4. Το αποτέλεσμα στη δικαιοσύνη: εμπιστοσύνη μέσω διπλής πειθαρχίας
    • 29.5. Το αποτέλεσμα στην «τέταρτη εξουσία»: το φως ως θεσμός
    • 29.6. Το αποτέλεσμα στην ισορροπία των τριών στοιχειωδών εξουσιών
    • 29.7. Το δημοκρατικό αποτέλεσμα: ο πολίτης ξαναμπαίνει στο κτίριο
  37. Κεφάλαιο 30. Οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: αριθμοί, σενάρια, άνθρωποι
    • 30.1. Ο προϋπολογισμός της επανίδρυσης: τα έσοδα
    • 30.2. Ο προϋπολογισμός της επανίδρυσης: τα κόστη και οι κίνδυνοι — δηλωμένα, όχι κρυμμένα
    • 30.3. Οι κοινωνικές επιπτώσεις: τι αλλάζει στη ζωή των ανθρώπων
    • 30.4. Το αντιπραγματικό σενάριο: το κόστος της μη επανίδρυσης
  38. Κεφάλαιο 31. Οι αντιρρήσεις και οι απαντήσεις
    • 31.1. «Είναι αντιευρωπαϊκό και θα βγάλει τη Ρουμανία από την ΕΕ»
    • 31.2. «Είναι συνταγματικός λαϊκισμός — πάρα πολύ δημοψήφισμα, πολύ λίγη διαμεσολάβηση»
    • 31.3. «Οι ποινές είναι δρακόντειες· το ποινικό δίκαιο δεν γίνεται με τσεκούρι»
    • 31.4. «Ποιος εγγυάται ότι οι νέοι θεσμοί δεν θα καταληφθούν με τη σειρά τους;»
    • 31.5. «Είναι πάρα πολλά μαζί· η μεταρρύθμιση γίνεται σταδιακά»
    • 31.6. «Ποιοι είστε εσείς που θα επανιδρύσετε το κράτος;»
  39. Κεφάλαιο 32. Η επανιδρυμένη Ρουμανία σε μια Ευρώπη που αναζητά τον εαυτό της
    • 32.1. Ο οικογενειακός καβγάς της Ευρώπης
    • 32.2. Τι μπορεί να προσφέρει η Ρουμανία σε αυτή την ευρωπαϊκή συζήτηση
    • 32.3. Τα σενάρια της σχέσης μεταξύ της επανιδρυμένης Ρουμανίας και της Ένωσης
  40. Κεφάλαιο 33. Ο δρόμος της επανίδρυσης: υπογραφές, δημοψήφισμα, συνταγματικό χρονοδιάγραμμα
    • 33.1. Ο νομικός χάρτης της διαδρομής
    • 33.2. Η προειδοποίηση του Μακιαβέλι — και γιατί προχωρούμε παρ’ όλα αυτά
    • 33.3. Το ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα
    • 33.4. Τι μπορεί να κάνει, συγκεκριμένα, ο αναγνώστης αυτού του βιβλίου
    • 33.5. «Μια δημοκρατία — αν ξέρετε να τη διατηρήσετε»: ο λίθος που έγινε κεφαλή γωνίας
  41. ΕΠΙΛΟΓΟΣ. Για όποιον μπορεί ακόμη να ελπίζει
  42. ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΙΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
  43. ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ
  44. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I — Σχολιασμός των πενήντα σημείων αναθεώρησης
  45. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II — Οι νόμοι της επανίδρυσης: οδηγός άρθρο προς άρθρο
    • II.1. Ο Νόμος της Κυριαρχίας (εκδ. 20) — οι ουσιώδεις διατάξεις
    • II.2. Ο Νόμος της Εθνικής Αλληλεγγύης — οι φορολογικές διατάξεις
    • II.3. Ο Νόμος για το δημοψήφισμα και την πρωτοβουλία των πολιτών — οι διατάξεις της άμεσης δημοκρατίας
    • II.4. Ο Νόμος αποστρατικοποίησης των υπηρεσιών — οι διατάξεις, ανά έναν από τους πέντε νόμους
    • II.5. Ο Νόμος Γεώργιος / η πρωτοβουλία για την ιατρική αμέλεια — οι διατάξεις
    • II.6. Ο Νόμος «Πράσινη Ρουμανία» — οι διατάξεις
    • II.7. Η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα — ο πίνακας των ποινικοποιήσεων
    • II.8. Η τροποποίηση του Νόμου 208/2015 — ο εκλογικός πίνακας
  46. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III — Χρονολόγιο της επανίδρυσης
  47. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV — Μικρό γλωσσάριο της επανίδρυσης
  48. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V — Συνοπτική συγκριτική μελέτη: οι θεσμοί της επανίδρυσης στον καθρέφτη της Ευρώπης
    • Ελβετία
    • Γερμανία
    • Γαλλία
    • Ιταλία
    • Ηνωμένο Βασίλειο
    • Τα σκανδιναβικά κράτη
    • Πολωνία και Ουγγαρία
    • Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, άλλα σημεία αναφοράς
    • Το συμπέρασμα του παραρτήματος
  49. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI — Δώδεκα ερωτήσεις από τα τραπέζια συλλογής υπογραφών
  50. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
    • I. Κλασικές πηγές
    • II. Νεότεροι και σύγχρονοι συγγραφείς
    • II bis. Ρουμανική ιστορία
    • II ter. Λογοτεχνία (οι δυστοπικοί και σατιρικοί παραλληλισμοί)
    • III. Ρουμανική νομική θεωρία
    • IV. Επιστημονικές μελέτες και άρθρα
    • V. Ηλεκτρονικές εκδόσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τη διπλή επαλήθευση των παραθεμάτων
  51. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ — «Ο Πρόεδρος και ο Τύπος»
    • Ο λόγος του Τζον Φ. Κένεντι ενώπιον της Ένωσης Αμερικανών Εκδοτών Εφημερίδων
  52. Τι βρίσκει ο αναγνώστης στο aTreiaRepublica.ro

Η αρχή του βιβλίου — ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η κυριαρχία — το δικαίωμα ενός έθνους να αποφασίζει για το πεπρωμένο του

Υπάρχουν βιβλία που περιγράφουν μια πολιτική πραγματικότητα και υπάρχουν βιβλία που επιχειρούν να της προσδώσουν μια αρχιτεκτονική. Το έργο του Dan Chitic ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν περιορίζεται στη διαπίστωση της ύπαρξης ενός κυριαρχικού ρεύματος στη Ρουμανία ούτε στην απογραφή των δυσαρεσκειών που αυτό εκφράζει. Η φιλοδοξία του συγγραφέα είναι μεγαλύτερη: να οργανώσει δογματικά την έννοια του κυριαρχισμού, να εντοπίσει τα νομικά του θεμέλια και, κυρίως, να διερευνήσει τα εργαλεία και τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η αρχή της κυριαρχίας μπορεί να κατέβει από το επίπεδο της πολιτικής διακήρυξης σε εκείνο της θεσμικής πραγματικότητας.

Το ότι ο συγγραφέας είναι δικηγόρος δεν είναι, από αυτή την άποψη, τυχαίο. Η πολιτική μπορεί να διακηρύξει την κυριαρχία· το δίκαιο οφείλει να της δώσει μορφή. Το Σύνταγμα οφείλει να την κατοχυρώσει, οι θεσμοί οφείλουν να την ασκήσουν και οι νομικοί μηχανισμοί οφείλουν να εμποδίσουν το άδειασμά της από περιεχόμενο. Ανάμεσα στην πανηγυρική διαβεβαίωση ότι η εξουσία ανήκει στον λαό και στην πραγματική ικανότητα αυτού του λαού να αποφασίζει για τους δικούς του νόμους, πόρους, οικονομίες και προτεραιότητες μπορεί να υπάρχει σημαντική απόσταση. Ακριβώς σε αυτόν τον χώρο τοποθετείται μία από τις σημαντικές συμβολές του παρόντος βιβλίου.

Για να κατανοήσουμε όμως τη σημασία ενός τέτοιου εγχειρήματος, είναι χρήσιμο να κοιτάξουμε πέρα από την άμεση επικαιρότητα της Ρουμανίας. Ο κυριαρχισμός, ακόμη κι αν ο όρος ανήκει στο σύγχρονο πολιτικό λεξιλόγιο, εκφράζει ένα πολύ παλαιότερο πρόβλημα. Η νεότερη ιστορία μπορεί να διαβαστεί, σε σημαντικό βαθμό, και ως ιστορία του αγώνα των κοινοτήτων για το δικαίωμα να μην κυβερνώνται από έξω.

Από τον Μπολίβαρ στον Γκαριμπάλντι: το έθνος ως υποκείμενο της δικής του ιστορίας. Στη Λατινική Αμερική, η ιδέα αυτή φέρει αναπόφευκτα το όνομα του Σιμόν Μπολίβαρ (Simón Bolívar). Ο αγώνας του κατά της ισπανικής κυριαρχίας δεν απέβλεπε μόνο στην αντικατάσταση μιας διοίκησης από μια άλλη. Η ανεξαρτησία έπρεπε να μετατρέψει τις αποικιακές κοινότητες σε πολιτικά υποκείμενα ικανά να καθορίζουν μόνα τους το μέλλον τους. Ο Μπολίβαρ κατάλαβε όμως πολύ νωρίς και την ευθραυστότητα της ανεξαρτησίας νέων κρατών, διχασμένων και εκτεθειμένων στην επιρροή των μεγάλων δυνάμεων. Από εδώ προέκυψε το ευρύτερο σχέδιό του για την ένωση των νέων δημοκρατιών και η εμπειρία της Μεγάλης Κολομβίας.

Αυτή η φαινομενική αντίφαση περιέχει ένα από τα σημαντικά διδάγματα της νεότερης κυριαρχίας: η κυριαρχία δεν αποκλείει τη σύμπραξη· αποκλείει την υποταγή. Ο Μπολίβαρ δεν αντιλαμβανόταν τη συνεργασία ανάμεσα στους απελευθερωμένους λαούς ως παραίτηση από την πρόσφατα κατακτημένη ελευθερία, αλλά ως μέσο υπεράσπισής της. Μια σύμπραξη ελεύθερων εθνών μπορεί να είναι έκφραση της κυριαρχίας τους· η κυριαρχία μιας δύναμης επί των άλλων αποτελεί την άρνησή της.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι (Giuseppe Garibaldi) επρόκειτο να δώσει στην ίδια προσδοκία ευρωπαϊκή μορφή. Η Ιταλία, κατακερματισμένη σε βασίλεια, πριγκιπάτα και εδάφη υπό ξένη κυριαρχία ή επιρροή, έπρεπε να γίνει πολιτική κοινότητα. Για τον Γκαριμπάλντι, η ενότητα της Ιταλίας δεν ήταν ένας καθαρά γεωγραφικός σκοπός. Αποτελούσε την προϋπόθεση για να γίνουν οι Ιταλοί υποκείμενο της δικής τους ιστορίας.

Και ο Γκαριμπάλντι μάς εμποδίζει να περιορίσουμε τον κυριαρχισμό στην εικόνα ενός έθνους κλεισμένου στον εαυτό του. Δημοκρατικός, επαναστάτης και φορέας αλληλεγγυών που υπερέβαιναν τα σύνορα της Ιταλίας, είχε πολεμήσει στη Νότια Αμερική πριν γίνει ένα από τα σύμβολα του Risorgimento. Το έθνος δεν έπρεπε να είναι φυλακή, αλλά το συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο η λαϊκή ελευθερία μπορούσε να γίνει θεσμός.

Πέτεφι: το δίδαγμα της γειτονιάς μας. Αν ο Μπολίβαρ και ο Γκαριμπάλντι ανήκουν σε μια οικουμενική ιστορία της χειραφέτησης, ο Σάντορ Πέτεφι (Sándor Petőfi) μάς είναι πολύ πιο κοντινός. Ανήκει στην ιστορία της γειτονιάς μας, και η μοίρα των γειτόνων θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει όχι λιγότερο από τη δική μας ιστορία. Ιδίως όταν οι εμπειρίες τους θέτουν τα ίδια ερωτήματα με τα οποία αναμετρήθηκαν και οι Ρουμάνοι: ποιος είναι ο φορέας της κυριαρχίας, στο όνομα ποιου ασκείται η ελευθερία και πού τελειώνει το δικαίωμα ενός έθνους να χειραφετηθεί όταν τον ίδιο ιστορικό χώρο κατοικούν περισσότερα έθνη;

…

Η Τρίτη Δημοκρατία — Τόμος Α΄ — PDF (A4) και EPUB, 7 €, μία φορά

Πληρώστε 7 € και κατεβάστε